10/9/2009 - Kategori: Aklima Takilan Sorular Sessizlik sadece sessizlik ve sonu büyük bir boşluğa bağlanan ebedi yalnızlık ...Bir şehrin şirin bir ilçesine düştü yolum.Aslında birşeylerden kaçıştı . . . Şimdi öylece duruyorum hiçbir şey yapmadan. Zamanın akup gideceğini sanarak duruyorum . . . Nerdeyim,ne haldeyim,nereye gidiyorum ve ne yapmak istiyorum bilmeden öylece duruyorum. Ve aslında ürküten şeyde tüm bu sorularının yanıtının bazen önemini yitirmesi oluyor. Bilmezdim her şeyin anlamını yitireceğini . . . Bilmezdim içimin acıya dönük kalacağını . . . Bir küçük bulut var tam karşımda. Ufacık,pamuk gibi,bembeyaz tortop . . . Keşke akıtamadıklarımı yüklenip sırtına alıp götürse uzaklara . . . Belki değişirdi herşey . . . Belki de kendimi alıp gitmeliyim tanıdığım kimsenin olmadığı en kuytulara . . . ZUGASİ-BEREPE Ö.G.KORKUT 10.09.09 AVANOS

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı